Ιστορικη Μαρτυρια-Εθνικα κτηματα

Εθνικά κτήματα Μικτή ελληνο-οθωμανική Επιτροπή

Αγορά Οθωμανικών ιδιοκτησιών

Αιτήσεις- δικαιολογήματα-συμβόλαια αγοραπωλησιών

Λίγα λόγια για την παραπάνω αναφερόμενη επιτροπή. Η «Μικτή Ελληνοοθωμανική (Δικαστική) Επιτροπή Οθωμανικών κτημάτων», λειτούργησε από το 1829-1877 και τα έγγραφα της απαντώνται  στο ΣΤ κεφάλαιο ως «ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΡΧΕΙΑ», τόμος 11 σελ. 373 στα «Γενικά Αρχεία του Κράτους» Γ.Α.Κ.

Επειδή, κατά το πρώτο στάδιο  της λειτουργίας της παραπάνω αναφερόμενης επιτροπής, ανέκυψαν υψίστης  σημασίας και ανυπέρβλητες διαφορές μεταξύ των διαδίκων.  Το  Νομοθετικό τμήμα της επί των Εξωτερικών Γραμματείας της τότε επικράτειας, εισάγει Νομοσχέδιο, κανόνων  και διορίζει άτομα κύρους  στην Επιτροπή. Από την πλευρά της Ελλάδας διορίζονται:  ο  Βέλιος Γ., ο  Δηληγιάννης  Π. και Γραμματέας ο Ρίζος  Κ. Από την πλευρά της Τουρκίας ορίζεται ο Σεκίπ Εφένδης. Ήτοι

 Το  νομοσχέδιο αυτό περιλαμβάνει 22 άρθρα, τα οποία:

α) Ενισχύουν την Νομική και εν πολλοίς την δικαστική υπόσταση της επιτροπής να αποφασίζει με την συναινετική συμφωνία των διαδίκων επί των διαφιλονικουμένων διαφορών των ιδιοκτησιών των.

β) Καθιέρωνε με σαφήνεια    τις  υποχρεώσεις των διαδίκων και τα έγγραφα που απαιτούνταν να παρουσιάσουν  στην μικτή  επιτροπή οι διάδικοι.  Στην  Μικτή ελληνοοθωμανική επιτροπή από τη μεριά της Ελλάδας, ορίζονται:

Όθων

Επί τη προτάσει του Υπουργείου των εξωτερικών την 25 Μαΐου/ 6 Ιουνίου. αναθέττομεν επί του Συμβουλίου της επικρατείας ανάπτυξιν εν (δυασανάγνωστη λέξη) της συζητήσεως του Νομοσχεδίου περί των διαφορών των μεταξύ των Ημετέρων υπηκόων και των Τούρκων, εκ μέρους μεν του Υπουργείου της Δικαιωσύνης εις τον Υπουργεύοντα Σύμβουλον  Βέλλιον,( Γ. Βέλλιο) εκ μέρους δε του Υπουργείου των εξωτερικών εις εκπληρούντα τα χρέη Υπουργικού Στμβούλου Δεληγιάννην (Π. Δεληγιάννη).

Αμφοτέρους ως Βασιλικούς επιτρόπους υπό τον Ημέτερον Γραμματέα Κ. Ρίζον διατελούντας.

Σν Αθήναις την 25 Μαΐου/6 Ιουνίου 1836 

                                    Κ. Υ. Ε  ( Κατόπιν Υψιλής Επιταγής)

Πηγή: Συλλογή Λαδά (Κ 47, Γ. Α. Κ Φ. 28 έγγραφο αρ. 195 «Αρχείο Συμβουλίου της Επικρατείας»

Όπως έχει γραφτεί και στο κεφάλαιο (Θέση-Όρια Γιαννιτσούς), η  περιοχή αριστερά του Σπερχειού (Αχελώου) ποταμού κινδύνεψε να μείνει στην Τουρκία. Διότι η Τουρκία αρνούνταν πεισματικά να εγκαταλείψει την αριστερή πλευρά του Σπερχειού, παρά την αναγνώριση με τη συνθήκη του Λονδίνου, Τα μέρη αυτά, η Οθωμανική διπλωματία τα διεκδίκησε για λόγους καθαρά οικονομικούς και ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις, η Ελλάδα πλήρωσε ως αποζημίωση άλλα 10 εκατομμύρια τουρκικά γρόσια στο Σουλτάνο (σύνολο 40 εκατομμ.). Τα οποία η Ελλάδα όφειλε να πληρώσει στις 31/12/1832, ημέρα κατά την οποία, ο στρατός και οι αρχές  της Υψηλής Πύλης, έπρεπε να αποσύρουν τα στρατεύματα από  όλους ανεξαιρέτους τους τόπους, οι οποίοι πλέον θα  αποτελούσαν  μέρος της Ελλάδος.

Όμως, τα προς νότο (δεξιά) «εδώθε του Σπερχειού» κτήματα, όπως αποκαλούνται στα έγγραφα,   των οποίων η περιοχή  απελευθερώθηκε από τα ελληνικά στρατεύματα, θεωρήθηκαν «Εθνικές γαίες»  και εθνικοποιήθηκαν και δεν επιτρέπονταν  η πώληση ή  η παραχώρηση γης. Εφαρμόζεται δηλαδή η διάταξη της διοικητικής Αρχής Ανατολικής χέρσου Ελλάδας 15 Νοέμβρη 1821.

Αντίθετα για τα κτήματα της αριστερής όχθης, τα της επαρχίας Ζητουνίου η οποία  έμεινε υπό τουρκική κατοχή μέχρι το 1833.  Η παραχώρησή τους έγινε με συνθήκη-πρωτόκολλο, που επιτεύχθηκε μεταξύ της Υ. Πόρτας, των εκπροσώπων των τριών εγγυητριών δυνάμεων και των ελλήνων εκπροσώπων. Ήτοι: Το πρωτόκολλο του Λονδίνου στις 22 Ιανουαρίου /3Φβρουαρίου του 1830,  όριζε ως σύνορα της τότε ελεύθερης Ελλάδας στο Σπερχειό (Αχελώο) ποταμό και άφηνε έξω την επαρχία Ζητουνίου, διότι κανείς από τους συμμετέχοντες στις διαπραγματεύσεις δεν έθεσε το θέμα στη διάσκεψη.

Περισσότερες λεπτομέρειες  και ιστορικά ντοκουμέντα θα  αντλήσετε από τη παρακάτω παρατιθέμενη, πολυσέλιδη και λεπτομερέστατη επιστολή-ομολογία  του Δημητρίου Αποστόλου Μωραΐτου.

Ο Δ.  Α.  Μωραΐτης, εκπρόσωπος και χρηματοδότης των Ζητουνιάτων πασάδων και άλλων Οθωμανών ιδιοκτητών της τότε επαρχίας Ζητουνίου, υπέβαλε αίτηση-δικαιολογήματα αποζημιώσεως των ανωτέρω αναφερομένων ιδιοκτητών, προς τις δύο Βασιλικές Γραμματείες: την Επί των Εξωτερικών και Οικονομικών  Βασιλικής Γραμματείας της Επικρατείας»   και με διάφορα δικαιοληγήματα και αναφορές  σε διάφορες Συνθήκες συναφθείσες μεταξύ ελληνικής Κυβέρνησης, Υ. Πόρτας και τριών μεγάλων δυνάμεων, κυρίως της Αγγλίας. Αιτείται την αποζημίωση αυτών από την πώληση των ιδιοκτησιών των.

Στη συνέχεια η Κυβέρνηση με άλλη επιστολή-Οδηγίες διορίζει τον Δ. Α. Μωραΐτη εκπρόσωπο για την αγορά των παραπάνω Κτημάτων

[…Για να δείτε τις δύο επιστολές και όλα τα διατρέξαντα ιστορικά συμβάντα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους πατήστε⇒  Εδώ Επιστολή Δημ Μωρϊτου….]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.